Eten leert je om de tijd te voelen. Wacht je te lang, dan rot het. Ga je te snel, dan blijft het rauw. Eten vraagt om timing en geduld. Het laat je meebewegen met het ritme van de natuur.

Eten reageert op aandacht. Verlies het uit het oog en het verbrandt. Geef het je volledige aanwezigheid, en het verzorgt jou in geur, smaak en gezondheid.

Eten wordt jou. En jij wordt eten. Het wordt energie, geduld, irritatie, liefde en woede. Eten is het fundament van je lichaam, van wat je voelt, maakt en met anderen deelt.

.

Eten is niet individualistisch. Eten is wij. Achter elke hap schuilt een web van relaties: de boeren, de aarde, het weer, de bacteriën, de dieren, handen en onze verhalen en tradities.

Vanuit dit besef beweegt Narelle. Met aandacht voor oorsprong, ritme en de tijd die nodig is om alles in je mond te laten samenkomen. Met de verhalen van toen, in de wereld van nu en later.

En niet te vergeten: eten is vergankelijk: het verschijnt, je ervaart het en daarna is het weer weg. In een wereld die draait om bezit en snelheid, herinnert eten ons aan iets anders. Namelijk dat waarde ook kan liggen in het tijdelijke, het gedeelde en het aandachtige moment.